
Kukułka - fińsko- rosyjski- lapoński trójkąt
2002
Rez. Aleksander Rogożkin (Punkt kontrolny, Osobliwości narodowego polowania)
język: rosyjski, fiński, lapoński
Кукушка
Rosja
komediodramat wojenny
17 nagród, 5 nominacji (przede wszystkim za film, reżyserię, dla aktorki za rolę)
IMDb 7.9/10

Wrzesień 1944 roku. Wojna zmierza ku końcowi. Na granicy z Finlandią dwojgu mężczynom udaje się uniknąć śmierci - aresztowanemu przez NKWD Iwanowi (Wiktor Byczkow) i Veikko (Ville Haapasalo), fińskiemu studentowi zmuszonemu do walki w niemieckiej armii.

Każdego z nich ocali kobieta.

Przywróci ich swoją troską życiu. I kazdy z nich będzie chciał mieć Anni (Anni-Kristiina Juuso) tylko dla siebie. Ale to ona decyduje o tym kogo i kiedy wybiera...
Wojna kończy się gdzieś z boku, z daleka, a tu nad rozległą przestrzenią jeziora, lasów i gór

w surowych warunkach prymitywnej chaty i ciężkiej pracy

jest ich tylko troje związanych nagle pojawiającymi się oczekiwaniami,

nadziejami

i wrogością pokonywaną miłością. Uderza motyw językowej Wieży Babel. Każdy tu mówi w swoim języku, projektując na nierozumiane wypowiedzi swoje pragnienia bądź lęki, czy uprzedzenia.

Językiem zrozumialym jest język zmysłów, pożądania, uniesienia miłosnego.
Film z tezą. Pokazuje absurd wojny,

nienawiści, uprzedzeń.

Zwycięstwo zostawia miłości, z ktorej rodzą sie symbolicznie godzący zwaśnione strony dzieci.

W filmie scena przywracania umierającego życiu, przywoływania go zza światów.
Warto zobaczyć.
Rez. Aleksander Rogożkin (Punkt kontrolny, Osobliwości narodowego polowania)
język: rosyjski, fiński, lapoński
Кукушка
Rosja
komediodramat wojenny
17 nagród, 5 nominacji (przede wszystkim za film, reżyserię, dla aktorki za rolę)
IMDb 7.9/10

Wrzesień 1944 roku. Wojna zmierza ku końcowi. Na granicy z Finlandią dwojgu mężczynom udaje się uniknąć śmierci - aresztowanemu przez NKWD Iwanowi (Wiktor Byczkow) i Veikko (Ville Haapasalo), fińskiemu studentowi zmuszonemu do walki w niemieckiej armii.
Każdego z nich ocali kobieta.

Przywróci ich swoją troską życiu. I kazdy z nich będzie chciał mieć Anni (Anni-Kristiina Juuso) tylko dla siebie. Ale to ona decyduje o tym kogo i kiedy wybiera...
Wojna kończy się gdzieś z boku, z daleka, a tu nad rozległą przestrzenią jeziora, lasów i gór

w surowych warunkach prymitywnej chaty i ciężkiej pracy

jest ich tylko troje związanych nagle pojawiającymi się oczekiwaniami,

nadziejami

i wrogością pokonywaną miłością. Uderza motyw językowej Wieży Babel. Każdy tu mówi w swoim języku, projektując na nierozumiane wypowiedzi swoje pragnienia bądź lęki, czy uprzedzenia.

Językiem zrozumialym jest język zmysłów, pożądania, uniesienia miłosnego.
Film z tezą. Pokazuje absurd wojny,

nienawiści, uprzedzeń.

Zwycięstwo zostawia miłości, z ktorej rodzą sie symbolicznie godzący zwaśnione strony dzieci.

W filmie scena przywracania umierającego życiu, przywoływania go zza światów.
Warto zobaczyć.